مىكند ، و اتفاقا در روايتى كه شيخ در مجالس خود با ذكر سند از محمد بن على بن الحسين و برادرش زيد از پدر آن دو از جدشان حسين بن على ع روايت كرده ، آمده كه : رسول خدا ص وقتى به دعا مشغول مىشد دست خود را بلند مىكرد ، و مناجات و دعا مىنمود ، به حالتى كه يك فقير گرسنه در گدايى به خود مىگيرد ، و همين معنا را عدة الداعى بدون ذكر سند نقل كرده است . « 1 » و در بحار از على ع روايت كرده كه مردى را شنيد مىگفت : بار الها پناه مىبرم به تو از فتنه ، امام فرمود : معناى اين دعاى تو اين است كه خدايا پناه مىبرم به تو از مال و اولادم ، چون خداى تعالى فرموده : نَّما أَمْوالُكُمْ وَأَوْلادُكُمْ فِتْنَةٌ « 2 » پس اگر مىخواهى به خدا پناه ببرى بايد بگويى : خدايا پناه مىبرم به تو از فتنه هاى گمراه كننده . « 3 » مؤلف : و اين هم باب ديگرى است در تشخيص معناى لفظ ، كه نظائرى هم در روايات دارد ، و در روايات آمده كه حق در معناى هر لفظى همان معنايى است كه در كلام خداى تعالى آمده ، و باز از اين باب است آن رواياتى كه در معناى جزء و كثير و امثال آن رسيده . و در عدة الداعى از امام صادق ع روايت كرده ، كه فرموده : خداى تعالى دعاى قلبى فراموش كار را مستجاب نمىكند ( يعنى كسى كه بىفكر و بىتوجه قلبى دعا مىكند ) . « 4 » و نيز در عدة الداعى از على ع روايت كرده كه فرمود : خدا دعاى قلب بازيگر را قبول نمىكند . « 5 » مؤلف : و در اين معنا روايات ديگرى نيز هست ، و سرش اين است كه در اين گونه موارد حقيقت دعا و مسئلت تحقق نمىيابد . و در كتاب دعوات تاليف راوندى آمده : كه خداى تعالى در تورات به بنده خود خطاب كرده مىفرمايد : تو هر وقت بنده اى از بندگان مرا نفرين كنى كه به خاطر ظلمى كه به تو كرده ، نابودش كنم ، در همان وقت كسى هم هست كه تو را نفرين مىكند به خاطر ظلمى كه

--> ( 1 ) عدة الداعى ص 139 و بحار ج 93 ص 306 ( 2 ) همانا اموال و اولاد شما فتنه است . « سوره تغابن آيه 15 » ( 3 ) و در وسائل ج 4 كتاب دعا باب 59 ( 4 ) بحار ج 93 ص 305 ( 5 ) عدة الداعى ص 97 و بحار ج 93 ص 314